Władysław Nowicki (ur. 20 października 1846 w Pszczonowie, zm. 14 października 1918 w WarszawieJerzy Starnawski, Nowicki Władysław, w: Słownik badaczy literatury polskiej, tom VI (redaktor Jerzy Starnawski), Łódź 2003, s. 217–218.) – polski pisarz, filolog i pedagog.
Życiorys Syn Pawła Nowickiego i Marianny Zakrzewskiej. Ukończył szkołę ludową w Łowiczu, następnie II Gimnazjum w Warszawie w 1865, po czym tegoż roku wstąpił do Szkoły Głównej na wydział filologiczno-historyczny, który ukończył ze stopniem magistra nauk filologiczno-historycznych w 1869 (praca dotyczyła wierzeń ludu). Od 1876 do 1896 był nauczycielem Instytutu Głuchoniemych i Ociemniałych w Warszawie. W latach 1881–1896 wykładał język polski w Szkole Handlowej im. Leopolda Kronenberga w WarszawieBolesław Miklaszewski, Szkoła Handlowa im. Leopolda Kronenberga, w: Leopold Kronenberg 1812-1878, oprac. Franciszek Doleżal, Warszawa 1922, s. 378.. Od 1897 nauczycielem języka polskiego w gimnazjum w Lublinie. W 1905 przekroczył wiek emerytalny. Od tego czasu pracował w szkołach prywatnych w Warszawie, Chrzanowskiego i Konopczyńskiego. Odszedł z pracy w 1910.