Pod wpływem wydarzeń politycznych (wojny bałkańskie, I wojna światowa) Jasenow związał się (1919) z partią komunistyczną. Porzucił koncepcję „sztuka dla sztuki” i zwrócił się ku satyrze politycznej. Na łamach lewicowego czasopisma „Czerwen smjach” którego wraz z Krumem Kjulawkowem był założycielem, publikował swoje felietony. Poznał wówczas Christo Smirnenskiego.
Będąc członkiem BKP wziął udział w powstaniu wrześniowym 1923 roku, zaś po klęsce, został w marcu 1924 roku internowany w miejscowości Gorna Dżumaja. Ze względu na liczne protesty kręgów artystycznych wypuszczono go już na początku kwietnia. Sześć dni po zamachu bombowym w cerkwi Sweta Nedelja (16 kwietnia 1925) Jasenow został aresztowany. Zaginął bez śladu, najprawdopodobniej został rozstrzelany.
Twórczość Jedyny opublikowany za życia Jasenowa tom, Ricarski zamyk (1921), zawiera utwory wywodzące się z poetyki bułgarskiego symbolizmu. Są to w większości teksty, powstałe w latach 1909-1912 i publikowane na łamach prasy literackiej do 1919 roku, inspirowane koncepcją „sztuki czystej”, opiewające piękno przyrody, wyrażające tęsknotę za światem nadnaturalnym, fantastycznym.