W latach 1973–1977 kierował pracami polsko-amerykańskiego zespołu zajmującego się biologią i histochemią glejaków.
Członek licznych towarzystw i organizacji naukowych: Polskiego Towarzystwa Onkologicznego (w latach 1982–1990 był przewodniczącym Oddziału Łódzkiego PTO), otrzymał tytuł członka honorowego tego towarzystwa; Towarzystwa Patologów Polskich; Krajowego Zespołu Specjalistycznego w dziedzinie patomorfologii (w latach 1987–1991 był wiceprzewodniczącym Zespołu); Komisji Neuroonkologii Komitetu Nauk Neurologicznych Polskiej Akademii Nauk; European Academy of Pathology; International Society of Neuropathology.
Kierował specjalizacją 7 lekarzy w dziedzinie patomorfologii i 2 lekarzy w dziedzinie neuropatologii.
Wypromował 5 doktoratów z zakresu nauk medycznych: Badania nad pochodzeniem komórek śródmiąższowych naczyniaka płodowego (dr Aleksandra Omulecka 1 stycznia 1990); Wyniki leczenia elektrokonizacją ciężkiej dysplazji i raka przedinwazyjnego szyjki macicy (CIN III) (dr Janusz Sobotkowski 25 maja 1993); Histoklinika prymitywnych neuroektodermalnych guzów CUN (dr Paweł Kolasa 21 czerwca 1994); Badania odległe kobiet z rozpoznaniem cytologicznym CIN (follow-up) (dr Jan Matyjaszczyk 13 grudnia 1994); Białko p 65 w naciekającym przewodowym raku sutka u kobiet (dr Marek Stempień 4 czerwca 1996).