Jerzy Żebrowski (ur. 25 marca 1906 w Ostrowcu Świętokrzyskim, zm. 26 marca 1990) – polski zootechnik, doktor nauk weterynaryjnych, współorganizator i pierwszy kierownik Katedry Zoohigieny Wyższej Szkoły Rolniczej w Olsztynie, pionier polskiej służby weterynaryjnej w Olsztynie po II wojnie światowej.
Życiorys Pochodził z rodziny robotniczej. W rodzinnym Ostrowcu ukończył szkołę podstawową i gimnazjum, by naukę kontynuować na studiach weterynaryjnych na Uniwersytecie Warszawskim. W 1931 z absolutorium uniwersyteckim podjął pracę w charakterze samorządowego lekarza weterynarii w powiecie warszawskim. W latach 1932–1933 odbywał służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. Po zakończeniu służby powrócił do poprzedniej pracy; w 1938 złożył egzaminy dyplomowe, uzyskując tytuł lekarza weterynarii, i został kierownikiem rzeźni w Karczewie koło Warszawy. Zmobilizowany w 1939 w stopniu porucznika, służył jako lekarz weterynarii w 1 Pułku Szwoleżerów.