thumb|Ppor. Jarosław Szafran wraz ze swym plutonem, Legiony Polskie. Jarosław Adam Bolesław Szafran, ps. „Sulewa” (ur. 5 listopada 1895 w Brzeżanach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Tomasza i Heleny z Truszkowskich, urodzony w Brzeżanach. Był bratem Stanisława, Tadeusza Mariana (ur. 1891), kapitana piechoty, kawalera Virtuti Militari, Mieczysława (ur. 1893), Bronisława, Zdzisława Kazimierza (1902–1974), kapitana piechoty, Zbigniewa Jerzego Witolda (ur. 1905), kapitana piechoty, Bolesława, Marii, Janiny oraz zmarłych w dzieciństwie Bogusława Zygmunta i Ewy.
Ukończył C. K. Gimnazjum w Brzeżanach, uzyskując świadectwo dojrzałości. Członek Związku Walki Czynnej i Związku Strzeleckiego oraz od 1914 żołnierz Legionów Polskich. Dowodził plutonem 2 kompanii I baonu 1 pułku piechoty. Przeszedł z pułkiem całą kampanię wojenną. Był ranny 23 października 1914 w bitwie pod Laskami. 29 września 1914 został mianowany chorążym, a 1 listopada 1916 podporucznikiem. Po kryzysie przysięgowym wcielony do armii austriackiej i wysłany na front włoski. Walczył w składzie 100 pułku piechoty.