Ott, s.21..
Tymczasem Armia Francuska niechętnie przyjmowała rady Amerykanów, nie chcąc dopuścić do tego, by powstawały i szkoliły się w użyciu nowoczesnego sprzętu jakiekolwiek oddziały wietnamskie; byłoby to sprzeczne z polityką kolonialną władz francuskich. Francuzi zamierzali nie tylko pokonać wroga, ale także umocnić się jako kolonialne mocarstwo, a nie mogliby tego uczynić pod bokiem powstałej w roku 1949 wietnamskiej armii. Francuscy dowódcy zdecydowali się ostatecznie współpracować z MAAG, ale było już zbyt późno.
W roku 1954 głównodowodzący sił francuskich w Indochinach, generał Henri Navarre, zezwolił Stanom Zjednoczonym na wysłanie oficerów łącznikowych do oddziałów wietnamskich, ale wiosną doszło do oblężenia i upadku Dien Bien Phu. Zgodnie z postanowieniami konferencji genewskiej Francja musiała oddać komunistom północną część Wietnamu, a następnie, w kwietniu 1956 roku, wycofać się z Wietnamu PołudniowegoD.E. Ott, ss.21-22..