Gaspar de Borja y Velasco (ur. 26 czerwca 1580 w Villalpando, zm. 28 grudnia 1645 w Madrycie) – hiszpański kardynał i dyplomata.
Życiorys Nie wiadomo dokładnie, kiedy się urodził, różne biografie podają daty 1580, 1582, 1584 lub 1589. Należał do rodu Borgia (po hiszpańsku Borja), z którego wywodzili się papieże Kalikst III i Aleksander VI. Studiował teologię na uniwersytecie w Alcalá de Henares, gdzie następnie został wykładowcą. Sprawował też funkcję archidiakona najpierw w Cuenca, a następnie w Toledo.
17 sierpnia 1611 papież Paweł V mianował go kardynałem prezbiterem z tytułem S. Susannae. W latach 1616–1619 i ponownie od kwietnia 1631 sprawował funkcję hiszpańskiego ambasadora przy Stolicy Apostolskiej. Przez krótki czas, od czerwca do grudnia 1620, był wicekrólem Neapolu. Uczestniczył w konklawe 1621 i konklawe 1623. 15 lipca 1630 został mianowany kardynałem biskupem Albano i dwa miesiące później przyjął sakrę biskupią z rąk kardynała Antonio Marcello Barberiniego. W styczniu 1632 został dodatkowo arcybiskupem Sewilli, jednak nadal pełnił funkcję ambasadora Hiszpanii w Rzymie. Był także członkiem trybunału Rzymskiej Inkwizycji. W 1633 uczestniczył w procesie Galileusza.