Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 59 została uchwalona 19 października 1948 w trakcie 367 sesji Rady Bezpieczeństwa ONZ.
Rezolucja brała pod uwagę sprawozdanie Mediatora Organizacji Narodów Zjednoczonych w Palestynie, hrabiego Folke Bernadotte i obserwatora sił UNTSO pułkownika Andre Serota. Sprawozdanie dotarło do Rady Bezpieczeństwa 17 września 1948 (dzień po śmierci Mediatora) i zwracało uwagę na trudności w nadzorowaniu zawieszenia broni w Palestynie. Rezolucja z niepokojem zwracała uwagę, że tymczasowy rząd Izraela nie przedstawił jeszcze żadnego sprawozdania Radzie Bezpieczeństwa ONZ w sprawie postępu śledztwa wyjaśniejącego morderstwo Mediatora; Rezolucja wzywała tymczasowy rząd Izraela do przedstawienia Radzie Bezpieczeństwa ONZ w jak najszybszym terminie sprawozdania z wynikami śledztwa i wskazaniem podjętych środków w odniesieniu do zaniedbań lub innych czynników wpływających na przestępczość; Rezolucja przypominała rządom i lokalnym władzom wszystkie zobowiązania i obowiązki nałożone na strony przez Rezolucji RB nr 54 z dnia 15 lipca 1948 i Rezolucji nr 56 z dnia 19 sierpnia 1948; Rezolucja przypominała Mediatorowi potrzebę właściwego podziału sił obserwatorów Narodów Zjednoczonych w celu nadzorowania przestrzegania rozejmu po obu stronach; Rezolucja zwracała uwagę, że zgodnie z Rezolucjami nr 54 i nr 56,