Fajwel Berliner ps. Szlamek, Szlamowicz, Dawid Boczkin (ur. 1 listopada 1906 w Płońsku, zm. najwcześniej 13 września 1937 w ZSRR) – polski działacz komunistyczny i publicysta żydowskiego pochodzenia, członek ZMK, KPP i Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich. Ofiara wielkiego terroru.
Syn Szyi Gecela Berlinera i Chany Ruchli z domu Garcowicz (Garcewicz). Miał młodszą siostrę Surę Malkę. Rodzina przeprowadziła się do Łodzi, gdy Fajwel był jeszcze dzieckiem. Zamieszkali przy ul. Widzewskiej. Od 15 roku życia był robotnikiem w przemyśle drzewiarskim. Działacz młodzieżowej żydowskiej organizacji Bundowskiej „Cukunft”, a od 1924 Związku Młodzieży Komunistycznej. Przewodniczył czerwonej frakcji Zarządu Okręgowego żydowskiego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Włókienniczego. Od 1926 działacz Stowarzyszenia Wolnomyślicieli Polskich. Organizował odczyty i kursy szkoleniowe wśród młodzieży. W latach 1926–1928 współzałożyciel i współredaktor wydawanych w języku jidysz pism żydowskiej sekcji Stowarzyszenia: „Der Frajdenker” („Wolnomyśliciel”), „Najer Frajdenker” („Nowy Wolnomyśliciel”), „Proletariszer Frajdenker” („Proletariacki Wolnomyśliciel”) i „Frajdenkerwort” („Słowo Wolnomyślciela”).