Po nabyciu w maju 1889 przez Władysława Zamoyskiego dóbr zakopiańskich, rodzina zamieszkała w wynajętej od Róży Raczyńskiej willi „Adasiówka” na Bystrem. W czerwcu 1891 Zamoyscy wraz ze szkołą przenieśli się do wyremontowanych budynków w Kuźnicach.
W 1908 Maria Zamoyska założyła w Paryżu – w domu Zamoyskich przy Quai d’Orléans 6 – Biuro Opieki nad Polskimi Robotnikami we Francji i postarała się o subwencje na jego prowadzenie z Wydziału Krajowego w Galicji. Biuro udzielało wszelkiej pomocy i zapewniało opiekę duszpasterską. Po wybuchu I wojny światowej biuro przybrało nazwę Protection Polonaise – Opieka Polska i wkrótce stało się rzeczywistym konsulatem polskim w Paryżu.
Hipolit Korwin-Milewski tak ją opisywał w swoich pamiętnikach:
Ogromna praca, dokonana przez Marię Zamoyską i jej Biuro w czasie wojny, została doceniona i nagrodzona. 6 października 1919 Zamoyska otrzymała dyplom uznania, podpisany m.in. przez Helenę Paderewską, Marię Maurycową Zamoyską i Gustawa Taube, a nieco później została odznaczona Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Po wojnie, w listopadzie 1919, Maria z matką przyjechały do Zakopanego, gdzie zajęły się sprawami Szkoły. Dopiero w czerwcu roku następnego pojechały do Kórnika. Maria zajęła się odtwarzaniem Szkoły w Kórniku oraz tworzeniem razem z matką i bratem fundacji.