Prawnym skutkiem przelewu jest przejście ze zbywającego na nabywcę wierzytelności wraz ze wszystkimi związanymi z nią prawami (art. 509 § 2 k.c.). Skutek ten następuje z mocy samej umowy (). Jeżeli przelew następuje w wykonaniu zobowiązania wynikającego z innej czynności prawnej, to jego ważność jest uzależniona od istnienia tego zobowiązania (art. 510 k.c.). Do ważności przelewu nie jest natomiast wymagana żadna szczególna forma, może być ona ustna albo – art. 514 k.c. zastrzega jedynie wymóg formy pisemnej do celów dowodowych, gdy wierzytelność jest stwierdzona pismem.
Poza zmianą osoby wierzyciela przelew nie wprowadza żadnej zmiany samej treści wierzytelności. Dłużnik przelanej wierzytelności zachowuje wszelkie zarzuty, które miał wobec zbywającego (pierwotnego wierzyciela) w chwili powzięcia wiadomości o przelewie (art. 513 § 1 k.c.). Do przelania wierzytelności nie jest dlatego potrzebna zgoda dłużnika; jednakże aktem staranności ze strony zbywającego wierzytelności jest zawiadomienie go o tej umowie. W przeciwnym przypadku dłużnik może zwolnić się ze zobowiązania, świadcząc zbywającemu, czyli pierwotnemu wierzycielowi (art. 512 k.c.).