Aleksandr Dmitrijewicz Szuwajew (; ur. w Nowoczerkasku, zm. grudzień 1943) − rosyjski i radziecki wojskowy, komandarm 2 rangi, podpułkownik armii Imperium Rosyjskiego. Syn Dmitrija Szuwajewa, ministra wojny Imperium Rosyjskiego.
Życiorys Od 1904 w wojsku. Zawodowy oficer armii carskiej. Dosłużył się stopnia podpułkownika. Walczył w czasie I wojny światowej. Po rewolucji październikowej 5 grudnia 1918 był w ramach mobilizacji wcielony do Armii Czerwonej i wyznaczony szefem sztabu Dywizji Pietrogradzkiej. Później był szefem sztabu Północnej Grupy Frontu Zachodniego. W czasie wojny polsko-bolszewickiej szef sztabu 4 Armii w okresie 18 czerwca − 31 lipca 1920, po ranieniu Siergiejewa, objął dowództwo 4 Armii od 31 lipca do 17 października 1920. Był szefem sztabu 4 Armii od 1 do 18 listopada 1920. Prowadził operację na Wilno i Grodno. W operacji warszawskiej jego armia zajęła Łomżę, Ostrołękę i wyszła na linię Wisły na północny zachód od Warszawy. Dowodził nieudolnie, rozciągnął dywizje Armii na szerokim froncie, przez co utracił drogi zaopatrzenia. Pod Ciechanowem jego sztab Armii został rozbity, stracił radiostację, w wyniku czego 4 Armia utraciła łączność ze sztabem Frontu Zachodniego w Mińsku. Utrata radiostacji doprowadziła do wykonywania działań niezgodnych z decyzjami Michaiła Tuchaczewskiego.