Rozczarowanie skłoniło go jednak do rozważań nad przejściem do rugby league.
W kolejnych latach stał się podstawowym środkowym All Blacks – nie wystąpił tylko w 7 z 55 meczów rozegranych w latach 2008-2011 przez nowozelandzką reprezentację – jedyna dłuższa nieobecność była spowodowana kontuzją. Lata 2008 i 2010 zaowocowały wygranymi w Pucharze Trzech Narodów oraz zdobyciem kolejnych dwóch Wielkich Szlemów w meczach na północnej półkuli. Ponadto Nonu, wspólnie z czterema innymi zawodnikami, zaliczył najwięcej przyłożeń w Pucharze Trzech Narodów 2011, a Nowa Zelandia przez te cztery lata utrzymała Bledisloe Cup.
Powołany na Puchar Świata w Rugby w 2011 zawodnik zagrał w sześciu z siedmiu meczów swojej drużyny zdobywając trzy przyłożenia. Jego drużyna pokonała zaś w finale reprezentację Francji 9-8 po dwudziestu czterech latach odzyskując to trofeum. Otrzymał również nominację do nagrody dla najlepszego zawodnika roku 2011 według IRB.