mały|Grób Tadeusza Konopki na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Tadeusz Konopka pseud. Czerwony (ur. 15 października 1919 w Drewnicy w Ząbkach, zm. 5 lipca 1975 w Warszawie) – działacz komunistyczny, żołnierz GL-AL, oficer aparatu bezpieczeństwa PRL.

Życiorys Po ukończeniu szkoły w 1935 pracował jako cieśla. Od 1934 był członkiem młodzieżowej organizacji komunistycznej „Pionier”, a rok później wstąpił do KZMP. Po rozwiązaniu KPP i KZMP w sierpniu 1938 należał do kół młodzieżowych PPS. W połowie 1940 współtworzył komunistyczną organizację konspiracyjną RRR-Ch „Młot i Sierp” i został jej sekretarzem. W 1941 związał się ze Stowarzyszeniem Przyjaciół ZSRR. Od lutego 1942, gdy Stowarzyszenie weszło w skład PPR, był sekretarzem Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR Drewnica-Marki i członkiem Komitetu Okręgowego (KO) PPR Warszawa-Prawa Podmiejska. Równocześnie był członkiem sztabu dzielnicowego GL. 22 sierpnia 1943 ukończył kurs minerski i brał udział w wielu akcjach dywersyjnych. Od końca 1943 był członkiem sztabu okręgowego GL. W sierpniu 1944 został wraz ze swoim oddziałem wcielony do 7 Dywizji Piechoty i mianowany dowódcą batalionu. W październiku 1944 został kierownikiem XIV Komisariatu MO przy ul. Wileńskiej. Potem dowodził grupą operacyjną MO. 10 lutego 1945 został kapitanem UB i szefem PUBP w Płocku (do 1 kwietnia 1946).