Rozkazem ministra bezpieczeństwa Stanisława Radkiewicza z 24 października 1944 został zwolniony ze służby za współżycie z uwięzionymi volksdeutschkami, urządzanie z nimi pijackich libacji i wyprowadzanie ich w tym celu z więzienia oraz utrudnianie prowadzenia śledztwa przeciwko protegowanym przez niego volksdeutschkom. Później był kierownikiem tkalni w Zakładach Przemysłu Wełnianego im. 9 maja. W latach 1950–1954 kierownik Zarządu Remontowo-Montażowego Spółdzielni „Osnowa”. W 1954 został wicedyrektorem Izby Rzemieślniczej. W 1956 przywrócono mu członkostwo w partii. Pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.
Jego żoną była Marianna z d. Borowiak, również działaczka komunistyczna.
Bibliografia Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza (1944-1956) t. I red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005. Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Lubelszczyźnie (lipiec 1944-czerwiec 1945) red. Sławomir Poleszak, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2004. Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.