Analiza Kielich księcia Tassilona należy do odosobnionych i oryginalnych dzieł złotnictwa wczesnego średniowiecza. Od strony stylistycznej stanowi syntezę form typowych dla sztuki iroszkockiej oraz anglosaskiej. Najprawdopodobniej został wykonany przez złotnika z Nortumbrii. Za anglosaską proweniencją kielicha przemawia tradycja sztuki złotniczej wśród anglosaskich mnichów-misjonarzy, o których wspominają częściowo źródła. Jednym z nich był święty Dunstan, mnich i arcybiskup Canterbury.
Nie ma pewności, gdzie kielich został wykonany, bowiem recepcja form sztuki insularnej (zarówno iroszkockiej jak i anglosaskiej) sięga południowych rubieży kontynentu, stąd też jako miejsce wykonania kielicha badacze sugerowali północne Włochy, Salzburg i okolice jeziora Mondsee. Na terenie kontynentu we wczesnym średniowieczu powszechna była biżuteria wykonywana na WyspachDodwell, op. cit., s. 188–215, esp. 202–210..
Kielich odznacza się wysokim poziomem wykonania, precyzją i dbałością o detal.