wszedł również w skład Komitetu Okręgowego (KO) KPP w Dąbrowie Górniczej. Delegat okręgowy Związku Zawodowego Metalowców na IV Kongres Klasowych Związków Zawodowych (30 maja-2 czerwca 1929 w Warszawie). Wkrótce wyjechał do Belgii, gdzie był górnikiem w Pont-de-Loup, działał w Komunistycznej Partii Belgii, głównie w środowisku polskich emigrantów-robotników.
Po powrocie do kraju (1930) pracował w hucie w, następnie w Fabryce Bieli Cynkowej w Będzinie. 1930–1938 był sekretarzem KD KPP w Będzinie. W lutym 1942 wstąpił do PPR, sekretarz KD PPR w Będzinie i Dąbrowie Górniczej. W 1944 był członkiem AL. W lutym 1945 udał się na Śląsk Opolski w celu organizowania tam struktur partyjnych. Pracował najpierw w starostwie powiatowym w Opolu, następnie był majstrem w cementowni „Groszowice”. Od marca do czerwca p.o. I sekretarza, następnie od 1945 do 1952 członek Komitetu Powiatowego (KP) PPR/PZPR w Opolu i sekretarze Komitetu Zakładowego (KZ) PPR/PZPR w cementowni „Groszowice”.
Odznaczenia Był odznaczony m.in. Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1955) i Złotym Krzyżem Zasługi.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.