książkę tę wydano w Warszawie w 1949 i przetłumaczono na język czeski i słowacki. W kwietniu 1946 powrócił do kraju i przez kilka miesięcy pracował w Komitecie Powiatowym (KP) PPR w Skierniewicach, a od września 1946 był instruktorem TPPR w Łodzi. W latach 1947–1950 był instruktorem Wydziału Rolnego Komitetu Wojewódzkiego (KW) PPR/PZPR w Łodzi, a w latach 1950–1957 instruktorem Wydziału Rolnego KC PZPR w Warszawie. Po 1957 współpracował ze Związkiem Zawodowym Pracowników Rolnych i był aktywnym członkiem Komisji Historycznej przy jego Zarządzie Głównym. Był odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski.

Opublikował m.in. wiersze „Fornale” i „Kiedym szczęśliwy” (1922), utwór sceniczny „Bogobojna gospodyni dworska. Obrazy sceniczne” (1923), wspomnienia „Na Uralu. Pamiętnik robotnika polskiego. ZSRR 1940-1945" (1949), „Dlaczego w Ryżewo Kojnarach rośnie ryż (Byłem w Bułgarii)” (1950) i „Północny Kaukaz. Wrażenia z wycieczki chłopów polskich do Związku Radzieckiego” (1952).

Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera 2C-10-2)Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze.

Bibliografia Celina Budzyńska, Bok Józef, w: Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.