Po II wojnie światowej częściowo zniszczony pałac przejęło państwo węgierskie. Latem 1948 urządzono w jego murach wystawę z eksponatów należących do Muzeum Sztuk Stosowanych w Budapeszcie. Pałac z powodu postępującego zniszczenia zamknięto w 1989.
W latach 1997–2000 pałac był remontowany. Po zakończeniu prac remontowych w czerwcu 2000 pałac otworzył ponownie swoje podwoje dla publiczności; zorganizowano w nim z tej okazji wystawę „Sztuka meblarska – od gotyku po Biedermeier”.
Architektura thumb|Pałac widziany z góry. Fasada główna pałacu została zbudowana w stylu francuskim. Pomiędzy obu skrzydłami znajduje się cour d'honneur, zamknięty z trzech stron. Jego część centralną stanowi wystający poza lico fasady ryzalit, który mieści główne schody i reprezentacyjny hall, wysoki na dwie kondygnacje. Ryzalit zwieńczony jest dachem przypominającym kopułę. Ozdobą jego fasady jest balkon i dekoracja rzeźbiarska szczytu z widocznym herbem rodu Száraz-Rudnyánszky. Na szczycie ustawiono posągi przedstawiające cztery pory roku, dzień i noc oraz zegar.