Konstanty Brodzki pseud. Kazimierz Kostecki ros. Константин Болеславович Бродзский (ur. 21 września 1883 w Warszawie, zm. 8 maja 1939 w Moskwie) – polski działacz socjalistyczny i komunistyczny, członek PPS, PPS-Lewicy, KPP i WKP(b), uczestnik rewolucji październikowej, dyplomata radziecki, uczestnik polsko-radzieckich rokowań pokojowych, kierownik Komisariatu do Spraw Polskich przy Ludowym Komisariacie do Spraw Narodowości RFSRR.
Syn majstra murarskiego Bolesława, powstańca styczniowego, zubożałego szlachcica (1845–1891) i Tekli Marii z domu Brochockiej (1851–1908). W 1901 brał udział w zjeździe założycielskim Związku Polskiej Młodzieży Socjalistycznej (ZPMS). Rok później był współzałożycielem Związku Młodzieży Socjalistycznej (ZMS), redagował jego pismo Ruch i był członkiem Komitetu Centralnego Związku. W 1903 wstąpił do PPS i był jej agitatorem na Woli. Od 1904 studiował na wydziale nauk przyrodniczych Uniwersytetu Warszawskiego. 13 listopada 1904 został ranny w głowę i aresztowany podczas demonstracji zbrojnej PPS na Placu Grzybowskim w Warszawie i na krótko osadzony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej;