Bitwa przy Moście Żelaznym – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 lutego 1098 r. w trakcie I wyprawy krzyżowej.
Przed bitwą Po tym jak wojska krzyżowców pod wodzą Boemunda z Tarentu i Roberta z Flandrii rozbiły armię Dukaka z Damaszku w bitwie pod Albarą, dowódca garnizonu tureckiego w Antiochii Jaghi Sijan ponownie zwrócił się o pomoc do swoich sprzymierzeńców - tym razem był to jego dawny senior Ridwan z Aleppa. Ridwan był prawnie władcą Antiochii, a Jaghi Sijan jedynie jego namiestnikiem, który zdradził go jednak i za swojego seniora uznał Dukaka. Kiedy wojska Dukaka przegrały z krzyżowcami, zdesperowany Jaghi Sijan zwrócił się do Ridwana z prośbą o przebaczenie i uznał się za jego wasala. Emir Aleppa postanowił udzielić mu pomocy. Zebrał armię, do której dołączyły siły jego kuzyna, Artukidy Sukmana Ibn Artuka z Diyarbakiru i jego teścia, emira Hamy.
Na początku lutego wojska tureckie odebrały krzyżowcom Harenc, wcześniej zdobyty przez oddziały Boemunda, i uczyniły go swoją bazą wypadową. Tam Ridwan podjął przygotowania do ataku na obóz krzyżowców pod Antiochią. Kiedy wiadomości te dotarły do chrześcijan, przywódcy krucjaty odbyli 8 lutego naradę wojenną.