W 1749 roku został mianowany głównym inżynierem (ang. engineer general) w Kompanii Wschodnioindyjskiej i wyjechał nadzorować odbudowę jej fortów. Jednak jego zdrowie wkrótce podupadło. Zmarł niedaleko Cuddalore w Fort St David w Indiach.
Osiągnięcia naukowe Szczególne wkład dla nauki miały prowadzone przez niego rozległe serie eksperymentów balistycznych, których wyniki zebrał w sławnym traktacie pt. Nowe Zasady w Artylerii (New Principles in Gunnery) z 1742 roku, zawierającym m.in. opis jego wahadła balistycznego.
Ponadto wykonał pewną liczbę ważnych eksperymentów dotyczących zależności oporu powietrza w ruchu pocisków oraz siły prochu. Dokonał porównań swojej teorii z wynikami eksperymentalnych pomiarów zakresów strzałów z moździerzy i armat, czego efektem były praktyczne maksymy w dowodzeniu artylerią. Poczynił również obserwacje w zakresie lotu rakiet i opisał korzyści płynące z gwintowania lufy.
W 1747 roku Towarzystwo Królewskie, którego był członkiem od 1727, przyznało mu Medal Copleya za badania nad balistyką.
Jego prace zostały opublikowane w dwóch tomach w 1761 roku. Tłumaczenia prac nad balistyką dokonał na język niemiecki Leonhard Euler, który dodał w nich swoje krytyczne uwagi.