Ladislaus Weinek (węg. Weinek László, ur. 13 lutego 1848 w Ofen, zm. 12 listopada 1913 w Pradze) – astronom austro-węgierski.
Życiorys Ladislaus Weinek urodził się 13 lutego 1848 w Ofen (Buda, obecnie Budapeszt) w rodzinie urzędnika państwowego Josefa i jego żony Johanny, z domu Throner, zajmującej się domem i wychowaniem dzieci: Ladislausa i trojga jego rodzeństwa. Po skończeniu czterech klas szkoły normalnej w Ofen i ukończeniu gimnazjum w Budapeszcie, studiował nauki przyrodnicze: matematykę, fizykę i astronomię na Uniwersytecie Wiedeńskim (1865–1869). W 1869 pracował krótko jako nauczyciel u grafa Heinricha Wilczka w Erüskört koło Gödöllö. W 1870 ukończył czteroletnie studia zdobywając dyplom nauczycielski z matematyki i fizyki, a następnie uzyskał doktorat (rigorosum).
Studia astronomiczne kontynuował na Uniwersytecie Humboldtów w Berlinie oraz w Lipsku (1871). Pracując w obserwatorium w Lipsku wykonywał pomiary geodezyjne, między innymi zmierzył różnicę długości geograficznej między Lipskiem a Monachium.
W 1874 roku brał udział w ekspedycji na Wyspy Kerguelena, której celem były obserwacje przejścia Wenus na tle tarczy Słońca.