Dusza filozofa albo Orfeusz i Eurydyka (wł. L'anima del filosofo ossia Orfeo ed Euridice) – opera w czterech aktachLibretto opery jest pięcioaktowe, w partyturze trzy ostatnie akty zostały połączone w dwa. z muzyką Josepha Haydna i librettem Carla Francesca Badiniego, skomponowana w 1791 i wystawiona po raz pierwszy w 1951.
Osoby Orfeusz (wł. Orfeo) – tenor Eurydyka (wł. Euridice) – sopran Pluton (wł. Plutone) – bas Kreon (wł. Creonte) – bas Bachantka (wł. Baccante) – sopran Geniusz (wł. Genio) – sopran Koryfeusz (wł. Corifeo) – baryton Żołnierz Aridea (wł. Guerriero di Arideo) – tenor Dworzanie Kreona (wł. Seguaci di Creonte) – 2 tenory, 2 barytony
Treść Akt I Eurydyka, córka króla Teb, Kreona, nie chce spełnić woli ojca i wyjść za mąż za Aridea. Ucieka do pełnego niebezpieczeństw lasu, w którym, z rąk dzikich, ratuje ją jej ukochany – Orfeusz. Kreon zgadza się na małżeństwo Orfeusza z Eurydyką.
Akt II Arideo usiłuje porwać Eurydykę, ale ginie ona od ukąszenia węża. Orfeusz rozpacza po stracie żony, a Kreon postanawia walczyć z Arideo, który oblega jego pałac, domagając się zadośćuczynienia za niespełnienie obietnicy małżeństwa z Eurydyką.