Pierwotnie lampa EF50 była przeznaczona do techniki telewizyjnej, ale w trakcie wojny masowo stosowano ją w sprzęcie wojskowym - radarach i urządzeniach łączności. Została wyparta przez lampy zminiaturyzowane, w znaczniej mierze przez EF42 (z cokołem rimlock) i EF80 (z cokołem nowal).
Parametry Żarzenie: Uż=6,3 V, Iż=300 mA. Nachylenie charakterystyki: Sa=6,5-0,45 mA/V. Maksymalne napięcie anodowe: Uamax=300V. Maksymalna moc strat w anodzie: Pamax=3 W.
Odpowiedniki VT-250, Z90, VR91, 10E/92, ARP35, ZA3058, CV1091, CV1578, 63-SPT
Ciekawostki Zastosowany po raz pierwszy w technice radarowej wzmacniacz pośredniej częstotliwości na lampach EF50 pochodził z telewizorów firmy PYEPYE - informacja o wzmacniaczu p.cz. do radarów.. 10 maja 1940, po ataku Niemców na Holandię, wszystkie półprodukty do lamp EF50 oraz maszyny do ich wytwarzania zostały przewiezione do Wielkiej Brytanii. Wykorzystano je do podjęcia masowej produkcji w zakładach Mullarda, brytyjskiej filii Philipsa. Wariant lampy EF50 z katodą wyprowadzoną na cztery nóżki