W tworzeniu podwalin działalności łódzkiego harcerstwa w tym okresie znaczącą rolę odegrał wojewoda Antoni Kamieński wraz z małżonką - Stanisławą Gajewską-Kamieńską jako przewodniczący 1. zarządu Koła Przyjaciół Harcerstwa w Łodzi powstałego 7 listopada 1921 r., które decyzją naczelnictwa ZHP z dnia 10 lutego 1921 r. – dotyczącej również podobnych Kół w całej Polsce – zostało przekształcone w zarząd oddziału łódzkiego Związku Harcerstwa Polskiego, któremu dalej przewodził. Z racji tych obowiązków i potrzeby chwili wojewoda Kamieński użyczył Kołu lokalu w siedzibie łódzkiego Urzędu Wojewódzkiego, który podówczas mieścił się w przejętym na ten cel hotelu „Bristol” przy ul. Zawadzkiej (przemianowana na A. Próchnika) 11. Prasa łódzka z okazji jego wizyty w Łodzi w kwietniu 1922 r. na zaproszenie łódzkich harcerzy, już jako minister spraw wewnętrznych, pisała: „najdzielniejszy propagator idei harcerskich”„Kurier Łódzki”, 3 IV 1922, nr 92, s. 3..
Jednym z aktywniejszych na polu budowy i rozwoju Chorągwi Łódzkiej był wojewoda Aleksander Hauke-Nowak, który m.in. miał duży udział w organizacji i przeprowadzeniu jubileuszowego, z okazji 25-lecia, Zlotu ZHP w Spale w lipcu 1935 roku. W uznaniu za wykonaną pracę, decyzją Komendy Łódzkiej ZHP, został mianowany w 1936 r.