Sojuz 2 () – rakieta nośna oparta konstrukcyjnie na pocisku balistycznym R-7. Rakieta została zaprojektowana jako następczyni używanej do 2017 roku rakiety Sojuz-U. W kosmos za pomocą rakiety wynoszone są sztuczne satelity najnowszej generacji, towarowe i załogowe statki kosmiczne czyli Progress i Sojuz.
Dane techniczne Rakieta Sojuz 2 swą konstrukcję zawdzięcza poprzednim rakietom serii Sojuz. To rakieta dwustopniowa, posiadająca cztery rozpędzające moduły z silnikami RD-107. Człon pierwszy posiada jeden silnik RD-108, a w członie drugim zamontowano jednostkę napędową RD-0110 lub RD-0124. Te rakiety mogą startować zarówno w wersji dwustopniowej, jak i z zamontowanym członem Fregat lub członem Wołga. Rakieta korzysta z nafty RG-1 i ciekłego tlenu (wyjątkiem są człony Fregat i Wołga wykorzystujące 1,1-dimetylohydrazynę i tetratlenek diazotu).
Historia Pierwszy start rakiety był z kosmodromu Plesieck (Rosja) 8 listopada 2004. Rakieta wykonała lot suborbitalny z wykorzystaniem kapsuły satelity typu Zenit-8 jako symulatora masy. Od 2010 r. rakiety Sojuz 2 zastąpiły rakiety typu Mołnia M.