Marutas z Mezopotamii, również Marut lub Maruta (zm. ok. 420) – syryjski mnich, biskup Martyropolis (Maiferkat) w Mezopotamii, uznawany za świętego przez Kościół katolicki, prawosławny, wschodni i koptyjski.
Życie Data jego narodzin jest nieznana. Biskupem Martyropolis został przed 399 rokiem, ale nie wiadomo czy piastował to stanowisko aż do swojej śmierci. Ostatnia wzmianka w której w stosunku do jego osoby używa się tego tytułu, pochodzi z 410 roku.
Znany był z gromadzenia relikwii męczenników, od których to jego miasto zaczęto nazywać Martyropolis (Miasto Męczenników). Jako poseł cesarski brał udział w misjach dyplomatycznych z Cesarstwa rzymskiego do Persji. Był przyjacielem Jana Chryzostoma.
Utrzymywał kontakty z Kościołem perskim, który wiele wycierpiał w czasie prześladowań Szapura II. Aby ratować sytuację współwyznawców żyjących pod panowaniem Sasanidów, wyprawił się do Konstantynopola, chcąc uzyskać obietnicę interwencji od cesarza Arkadiusza. Ten jednak był zaprzątnięty sprawami własnego państwa. Później Marut został wysłany jako poseł cesarza Teodozjusza do szacha Jezdegerda i pośredniczył w sprawach dotyczących pokoju. Według relacji miał wzbudzić uznanie króla perskiego swoją pobożnością i świątobliwością, tak że ten zaprzestał prześladowań względem chrześcijan.