Michaił Jemieljanowicz Kuleszow, ros. Михаил Емельянович Кулешов (ur. 1900 w chutorze Izwarino w okręgu donieckim, zm. 19 września 1943 w Krasnodonie) – rosyjski wojskowy, prawnik i dziennikarz, funkcjonariusz kolaboracyjnej policji pomocniczej w Krasnodonie podczas II wojny światowej
Podczas wojny domowej w Rosji służył od 1919 w 7. Dońskim Pułku Kozackim Sił Zbrojnych Południa Rosji gen. Antona I. Denikina. Na początku 1920 w Noworosyjsku dostał się do niewoli bolszewickiej. Po zakończeniu działań wojennych wypuszczono go na wolność, po czym powrócił w rodzinne strony. W 1928 został aresztowany przez OGPU i skazany na karę pozbawienia wolności w łagrze. Po wyjściu na wolność został prawnikiem w urzędzie miejskim w Krasnodonie. Od 1933 pracował jako korespondent gazety „Za industrializacju”, zaś od 1934 do 1936 gazety „Izwiestija”.
Po ataku wojsk niemieckich na ZSRR 22 czerwca 1941 pozostał w Krasnodonie. Pracował w urzędzie miejskim okupowanego przez Niemców Krasnodona. Zajmował się m.in. werbunkiem ludności cywilnej na roboty przymusowe do Niemiec. Od połowy grudnia 1942 pełnił funkcję śledczego, a następnie starszego śledczego rejonowej policji pomocniczej w mieście.