Nabyty został w Kairze w 1950 roku przez Lelanda C. Wymana, profesora biologii z Uniwersytetu Bostońskiego, który przywiózł go do Bostonu. Handlarz, u którego nabył fragment, powiedział, że otrzymał go od Arabów, a został znaleziony w Fustat. Następnym właścicielem fragmentu był John Rocks z Bostonu. W 1988 roku został zakupiony przez Martina Schøyen na aukcji w Sotheby's, należy odtąd do jego prywatnej kolekcji i jest przechowywany w Oslo. W 1989 poddany został zabiegom konserwatorskim w Esseksie. Kodeks został publicznie wystawiony we wrześniu 1994 roku podczas konferencji Europejskich Bibliotek Narodowych w Oslo oraz w czerwcu 2004 roku podczas nordyckiego sympozjum w Oslo na temat studiów qumrańskich.
W 1953 roku Kurt Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie kodeksów uncjalnych, nadając mu numer 0220.
Tekst strony recto rękopisu, wraz z rekonstrukcją, opublikował William Hatch w Harvard Theological Review (1952). Philip W. Comfort dokonał ponownej rekonstrukcji strony recto rękopisu w 2001.