Genitalia samca cechuje prącie o bardzo szerokiej i na szczycie tępo zaokrąglonej płytce grzbietowej oraz wyraźnie dłuższych od niej i odgiętych na zewnątrz wyrostkach bocznych.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla głównie stanowiska kserotermiczne. Owady dorosłe aktywne są od lipca do września. Roślinami żywicielskimi larw są przypuszczalnie wiązy. Osobniki dorosłe oprócz wiązów spotykane były także wśród roślinności zielnej.
Gatunek palearktyczny o pontyjskim typie rozsiedlenia. W Europie znany jest z Francji (w tym z Korsyki), Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Ukrainy, Rumunii, Mołdawii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Macedonii Północnej, Albanii, Grecji, Rosji i Turcji. Poza tym występuje na Bliskim Wschodzie i w Afryce Północnej.
W Europie Środkowej zmróżka ta występuje na izolowanych stanowiskach. W Polsce stwierdzona została tylko raz, na terenie Ojcowskiego Parku Narodowego. Na Czerwonej liście zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce oraz na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczona została jako gatunek zagrożony wyginięciem (EN).
Przypisy
Kategoria:Stonkowate Kategoria:Chrząszcze Afryki Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Turcji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1807 roku