Pysk jest ciężki. Uszy są niewielkie, tępo zakończone, tylną stronę mają całkowicie czarną. Gardło jest białe z dużymi ciapkami czy plamkami. Między barkami i głową włosy kierują się do przodu, tworząc wiry.
Klatka piersiowa i brzuszna strona ciała jest również biaława z dużymi ciemnymi plamkami czy ciapkami. Ogon może on być zdobiony ciemniejszymi rzędami, ale nie muszą one występować.
Systematyka lewo|mały|Biologia molekularna wskazuje, że najbliższym krewnym złotokota jest karakal stepowy Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1827 roku holenderski zoolog Coenraad Jacob Temminck, umieszczając nowo opisany gatunek w rodzaju Felis i nadając mu epitet gatunkowy aurata. Temminck nie potrafił określić, gdzie jest miejsce typowe; Van Mensch i Van Bree w 1969 roku ustalili miejsce typowe na „prawdopodobnie przybrzeżny region Dolnej Gwinei”, w Afryce Zachodniej. Holotyp to zamontowana skóra dorosłego osobnika (sygnatura RMNH.MAM.19633) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Lejdzie. Podgatunek C. a. celidogaster (jako odrębny gatunek) po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w tej samej pracy Temminck, umieszczając nowy takson w rodzaju Felis i nadając mu epitet gatunkowy celidogaster.