Atynganie są także wymienieni jako uczestnicy powstania Tomasza Słowianina (821-823).
Skąpa ilość informacji dotyczących tej sekty, jakie dotrwały do naszych czasów, może się jednak wiązać z faktem, iż wspomniane powyżej nazwy były jedynie epitetami, używanymi wobec paulicjan (lub nazwami ich odłamu), lub też innej (skądinąd również mało znanej) sekty melchizedekian, wyznającej monarchianizm. Około 600 roku Tymoteusz prezbiter Konstantynopola pisząc w swojej pracy „De receptione haereticorum” o heretykach, którzy wymagają ponownego ochrzczenia, na końcu tej listy wspomina bowiem właśnie melchizedekian, „obecnie zwanych atynganami (athingani)”, którzy żyją we Frygii i nie są ani żydami, ani poganami.
Atynganie a Cyganie Według części naukowców atynganie w rzeczywistości nie byli grupą religijną, lecz etniczną pochodzenia indyjskiego, z której wywodzą się współcześni Romowie lub Domowie. Wniosek taki można wysnuć z faktu, iż w żadnym ze źródeł nie ma ani jednej bezpośredniej wzmianki o doktrynach sekty, jedynie ogólne stwierdzenia o uprawianiu przez jej członków magii. Z drugiej strony tego typu praktyki nie wspomina się w odniesieniu do innych grup heretyckich wymienianych razem z atynganami (np. paulicjan).