Nomenklatura podstawnikowa thumb|Korelacja między strukturą a nazwą podstawnikową dla tautomerów Nomenklatura podstawnikowa jest systemem zbliżonym do nomenklatury związków organicznych. Podstawą tworzenia nazwy w tym systemie jest wodorek macierzysty, tj. wodorek pierwiastka stanowiącego atom centralny. Nazwa wodorku powinna być nazwą systematyczną, np. boran (), metan (), silan (), azan (), fosfan (), oksydan (), sulfan (), selan (). Standardowe wodorki zawierają następującą liczbę atomów wodoru: grupa 13: 3 grupa 14: 4 grupa 15: 3 grupa 16: 2 grupa 17: 1 Dla związków o innej wartościowości atomu centralnego wartościowość tę podaje się, stosując symbol λ wraz z liczbą wiązań w indeksie górnym, np. λ4 wskazuje na cztery wiązania. Wiązania wielokrotne wskazuje się końcówkami -en i -yn/-in, podobnie jak dla związków organicznych. Przykłady PH: λ1-fosfan : fosfan : λ5-fosfan : difosfan : difosfen Podobnie jak w chemii organicznej, podstawniki wskazywać można albo przedrostkami (amino-, hydroksy-, chloro- itp.), albo przyrostkami (-amina, -ol, -tiol itp.), np. : tetrahydroksysilan lub silanotetraol : silanoamina lub aminosilan : difluorosulfan : heksafluoro-λ6-sulfan