ze strony PPR ideę mocno popierał Hilary Minc, natomiast Władysław Gomułka był sceptyczny wobec powołania Biura.

Pierwszą siedzibą Kominformu był Belgrad, po wykluczeniu z Kominformu Komunistycznej Partii Jugosławii w czerwcu 1948 roku centrala organizacji została przeniesiona do Bukaresztu. Celem Biura była koordynacja działań partii komunistycznych kierowanych przez ZSRR, de facto było ono narzędziem polityki sowieckiej. Był nową wersją rozwiązanego formalnie 15 maja 1943 Kominternu.

W lutym 1949 Kominform zorganizował w Karlovych Varach konferencję poświęconą walce z religią. Szczegóły tych obrad nie są dokładnie znane. Wiadomo jednak, że w ich trakcie ujednolicono strategię walki z religią, a od czasu tej konferencji działania komunistów przeciwko Kościołom i związkom wyznaniowym zdecydowanie się zaostrzyły. Jedną z akcji o propagandowym znaczeniu była inspirowana przez ZSRR akcja zbierania podpisów pod apelem sztokholmskim przeciwko zbrojeniom nuklearnym, która miała miejsce wiosną 1950. Poparcia apelu wymagano również od Kościołów i związków wyznaniowych, a odmowę złożenia podpisu traktowano jako wspieranie „amerykańskich imperialistów” i sprzeciw wobec „pokojowej polityki” ZSRR. Odmowa stawała się dogodnym pretekstem do rozpoczęcia szykan.