Niemniej ofensywa Wei doprowadziła do znacznych przemieszczeń ludności i miała rujnujący wpływ na gospodarkę południa i „jest czasami identyfikowana jako kluczowy punkt zwrotny w którym równowaga sił przechyliła się zdecydowanie na korzyść północy”Graff, s. 125..
Wendi, czując się zagrożony przez swojego brata Liu Yikanga, doprowadził do jego śmierci w roku 451, tylko po to by dwa lata później zostać zabitym przez swojego syna Liu Shao (453). Ten ostatni rozpoczął proces eliminacji członków rodu cesarskiego nielojalnych w stosunku do siebie, by wkrótce zostać obalonym przez siły opozycji skupione wokół jego brata Liu Juna (cesarz Xiaowu (453–464), który wcześniej prowadził kampanie przeciwko Manom. Próba odsunięcia wuja Xiaowudi od namiestnictwa ważnej prowincji Jing w środkowym biegu Jangcy doprowadziła do jego buntu w roku 454, który jednak został stłumiony. Następne lata panowania Xiaowudi przyniosły śmierć wielu innym członkom jego rodziny, których podejrzewał o zdradę. By kontrolować pozostałych przy życiu namiestników wywodzących się z rodu cesarskiego cesarz zaczął im przydzielać specjalnych urzędników, dianqian, którzy mieli służyć jako jego szpiedzy. Po śmierci Xiaowudi w roku 464 szybko okazało się, że jego syn Liu Ziye (cesarz Qianfei, 464–465) nie jest mniej okrutny niż ojciec.