Błyszczak półobrożny, błyszczak pyszny (Lamprotornis hildebrandti) – gatunek małego ptaka z rodziny szpakowatych (Sturnidae), zamieszkujący Afrykę Wschodnią. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Pierwotnie zaliczano go do rodzaju Notauges. Został nazwany na cześć niemieckiego przyrodnika i kolekcjonera Johanna Hildebrandta, który jako pierwszy sprowadził do Europy okazy tego gatunku. Nie wyróżnia się podgatunków.
Występowanie Błyszczak półobrożny występuje w Kenii i Tanzanii, gdzie zamieszkuje otwarte przestrzenie na wysokościach od 500 do 2200 metrów. Zamieszkuje otwarte tereny lesiste oraz zarośla.
Charakterystyka 200px|mały|lewo|Osobnik młodociany Błyszczak półobrożny ma 18 centymetrów długości i waży od 50 do 69 gramów. Jest pokryty opalizującym, kolorowym upierzeniem. Tak jak u jego krewniaków opalizacja jest spowodowana interferencją światła na mikroskopijnej strukturze piór, a nie barwnikiem. Głowa, jak i większość górnej części ciała jest barwy ciemnoniebieskiej, szyja oraz górna część piersi jest purpurowa, ogon jest niebiesko-zielony. Na karku brązowozielona półobroża. Dolna część piersi oraz brzuch są pomarańczowo-rude. Ma jaskrawą, pomarańczowoczerwoną tęczówkę oraz czarne nogi i dziób.