W latach 1970–1973 był dziekanem wydziału Politechniki Warszawskiej, a w latach 1973–1980 prorektorem tejże uczelni. W latach 1973–1974 był kierownikiem projektu i współautorem Systemu Informacji Przestrzennej „Teren” (podsystemu Państwowego Systemu Informatycznego), a w 1977 roku kierownikiem i współautorem projektu sieci geodezyjnej Afryki (przyjętego do realizacji przez ONZ i częściowo zrealizowanego przez Stany Zjednoczone, Francję, Wielką Brytanię i Polskę).

Od 29 października 1980 do 31 grudnia 1987 roku był podsekretarzem stanu – prezesem Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii, jednocześnie od października 1980 do lipca 1983 podsekretarzem stanu w Ministerstwie Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska. Wieloletni działacz Polskiej Zjednoczonej Partia Robotniczej, w latach 70. członek egzekutywy i sekretarz Komitetu Zakładowego PZPR na Politechnice Warszawskiej. W latach 1974–1980 był wiceprzewodniczącym, a w latach 1980–1983 przewodniczącym Stowarzyszenia Geodetów Polskich. Był członkiem honorowym Stowarzyszenia (od 2007). Od roku 2000 do 2006 był przewodniczącym Komitetu Naukowo-Technicznego ds. Doskonalenia Kadr Federacji NOT, a od 1991 roku redaktorem działowym Przeglądu Geodezyjnego.