Innocenty VII (, właśc. Cosimo Gentile de’Migliorati; ur. w 1339 w Sulmonie, zm. 6 listopada 1406 w Rzymie) – papież w okresie od 17 października 1404 do 6 listopada 1406.
Reprezentował „rzymską” obediencję (uznaną później za legalną) w okresie wielkiej schizmy zachodniej.
Życiorys Cosimo Gentile de' Migliorati urodził się w Sulmonie prawdopodobnie w 1339 roku, jako że jedyna współczesna wzmianka dotycząca jego wieku (kronika Teodoryka z Nieheim) podaje, że w chwili wyboru na papieża miał 65 lat. Pochodził ze szlacheckiej rodziny o wojskowych tradycjach, wybrał jednak stan duchowny. Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Bolonii z tytułem doktora. Następnie był profesorem prawa na uniwersytetach w Padwie i Perugii. Sprawował też funkcje archiprezbitera Sulmony (1373) i kanclerza archidiecezji Kapui (1379). Po wyborze antypapieża Klemensa VII pozostał wierny prawowitemu papieżowi Urbanowi VI. Dzięki rekomendacjom z uniwersytetu bolońskiego w 1380 został przyjęty do służby w kurii papieskiej. Urban VI mianował go kolektorem danin papieskich w Anglii.