Od końca grudnia 1918 działał w Zagłębiu Dąbrowskim, w Zagłębiowskim Komitecie Okręgowym KPRP. 27 stycznia 1919 został przedstawicielem KPRP w Komitecie Wykonawczym Rady Delegatów Robotniczych Zagłębia Dąbrowskiego. Odpowiadał za Wydział Kulturalno-Oświatowy tej rady. Współredaktor Wiadomości Rady Delegatów Robotniczych Okręgu Sosnowieckiego i pisma Komunista. W maju 1919 został delegatem KPRP na Węgry, w Budapeszcie organizował polskich robotników i żołnierzy do walki w obronie Węgierskiej Republiki Rad. Redaktor i wydawca polskiego pisma Gazeta Czerwona i autor broszury Węgry i Polska. W sierpniu 1919, po upadku Węgierskiej Republiki Rad, przeniósł się do Wiednia, gdzie redagował polskojęzyczny tygodnik komunistyczny Świt i wydawał propagandowe broszury. Od 1919 kierował Południowo-Wschodnim Biurem Kominternu w Wiedniu. Od 1921 działacz Komunistycznej Partii Górnego Śląska i współpracownik jej pism Czerwony Sztandar i Oberschlesiche Rote Fahne. Od 1921 pełnił funkcję rezydenta połączonej rezydentury w krajach Europy Wschodniej i na Bałkanach, kierował rezydenturą wywiadu w Wiedniu, gdzie pracował wraz z żoną Lilą Rotstadt. W 1922 Rotstadtowie zostali aresztowani w Czechosłowacji i na krótko osadzeni. Po wypuszczeniu na wolność wyjechali do ZSRR.