Katedra w Hamarze (bokmål: Hamar domkirke, nynorsk: Hamar domkyrkje) – jest głównym kościołem diecezji Hamar, części Kościoła Norwegii.

Historia Kościół został wybudowany jako następstwo uzyskania statusu miasta przez Hamar w 1849 i ponownego ustanowienia go jako niezależnej diecezji dwa lata później. Na skutek gwałtownego rozwoju i potrzeby diecezji obejmującej obszary wschodniej Norwegii, Kościół Norwegii ustanowił siedzibę dla nowo ustanowionej diecezji Norwegii w Hamarze w 1864. Architektem katedry był Heinrich Ernst Schirmer, lokalnym generalnym wykonawcą był Herman Frang. Katedra została poświęcona przez biskupa 15 grudnia 1866. Fasada zewnętrzna została zbudowana w prostym, niemal surowym niemieckim neoromańskim stylu i jest wyraźnie niezmieniona od czasu jej budowy.

W latach 20. XX wieku, kilka zmian zostało wykonanych we wnętrzu. W 1950, biskup Kristian Schjelderup poprosił o znaczny remontu wnętrza. Arnstein Arneberg został zatwierdzony jako architekt, i jego projekt zakładał niemal całkowitą wymianę wnętrza. Wszystko co pozostało z oryginalnego wnętrza to konstrukcja nośna dla chóru, jedynie chrzcielnica i dwa srebrne stojaki świecznikowe. Nowe wnętrze zostało otwarte 9 maja 1954.