mały Oskar Widmann (Widman) (ur. 18 marca 1839 we Lwowie, zm. 28 stycznia 1900 tamże) – polski lekarz, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Lwowskiego, autor pierwszego podręcznika kardiologii w języku polskimJanusz H. Skalski: „Oskar Widmann (1839-1900)” W: Janusz H. Skalski, Ryszard W. Gryglewski (red.): Zasłużeni dla medycyny. Europejczycy związani z polską ziemią. Termedia Wydawnictwa Medyczne, 2010 ss. 123-129.
Syn Józefa. Po ukończeniu gimnazjum w Preszburgu studiował medycynę na Uniwersytecie Wiedeńskim i Uniwersytecie Jagiellońskim. 24 października 1866 roku uzyskał stopień doktora nauk medycznych. W 1864–1866 był asystentem na katedrze fizjologii u Gustawa Piotrowskiego. Od 1867 pracował na oddziale chorób wewnętrznych w Szpitalu Powszechnym we Lwowie, od 1870 prymariusz tego szpitalaStanisław Kośmiński: Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografią lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do chwili obecnej. 1883 s. 545. W roku 1897 mianowany bez uprzedniej habilitacji docentem szczegółowej patologii i terapii chorób wewnętrznych Uniwersytetu Lwowskiego, a w dniu 6 grudnia 1899 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa tytuł profesora nadzwyczajnego. Od 1889 członek c.k. Rady ZdrowiaKronika Uniwersytetu Lwowskiego.