Starszy Inspektor Fabryczny wizytując drukarnię stwierdzał że: w 1912 – 13 i 1913 zatrudnione były 34 osoby, z których 10 to byli nieletni. Wypłacił im ogółem w tych dwóch latach 4 650 i 12 450 rubli, a administracji i zarządzającemu 2 685 i 5 100 rubli. Przy zróżnicowanych płacach zecerów, maszynistów, pomocników jak i młodocianych powyższe kwoty ukazują znaczne dysproporcje w zarobkach. Przyjmując, że z ogółu zatrudnionych 3 osoby zajmowały się administracją, a jedna nadzorowała cały zakład, jeden drukarz zarabiał w 1912 – 6 rubli tygodniowo, a w 1913 – 6,7 rubli tygodniowo. Natomiast po 33 i 40 rubli zarabiali pracownicy administracji. Zatrudnienie Józefa Gruszczyńskiego 19 grudnia 1912 na stanowisku zarządzającego zapewne spowodowało wzrost płac w 1913. Powierzane firmie prace wykonywano wyłącznie na własnych materiałach, których wartość określono na 6 700 rubli w ciągu półrocznej pracy w 1912 i 9 800 rubli w trakcie całego 1913. Wysokość pierwszej kwoty związana była z uzyskaniem znacznego zamówienia co spowodowało, że musiał wystąpić 22 października 1912 o pozwolenie na pracę w nocy do 22 listopada 1912 na co uzyskał zgodę Inspektora Pracy. Udzielano jej wyjątkowo, ze względu na surowo przestrzegane przepisy o czasie pracy. Z posiadanych 12 maszyn, połowa była poruszana silnikami o łącznej mocy 12 KM.