Indyjski Kongres Narodowy (znany też jako Partia Kongresowa, , ) – największa partia polityczna Indii.
Początki działalności Powstała w 1885 r., początkowo partia za cel stawiała sobie zapewnienie większego wpływu na sytuację polityczną wyedukowanych Hindusów. Początkowo INC nie był przeciwny brytyjskim rządom. Pierwsze spotkanie zorganizował Brytyjczyk, brytyjski polityk i urzędnik korpusu cywilnego Allan Octavian Hume. Odbyło się ono w Bombaju, za zgodą ówczesnego wicekróla. 250px|left|thumb|Jawaharlal Nehru i Mahatma Gandhi podczas uroczystości partyjnych INC w 1937 roku.
Później jednak żądania stały się bardziej radykalne, a organizacja zaczęła brać udział w ruchu niepodległościowym. W tym czasie powstały w INC dwa obozy: Garam Dal – radykalna (dosł. „Gorąca Frakcja”) Naram Dal – umiarkowana (dosł. „Miękka Frakcja”).
Po I wojnie światowej nieformalnym przywódcą INC stał się Mahatma Gandhi. W tym czasie Kongres stał się organizacją zrzeszającą ludzi o bardzo różnych poglądach – radykalnych socjalistów, tradycjonalistów, oraz hinduskich i muzułmańskich konserwatystów. INC stał się pierwszą organizacją zrzeszającą miliony ludzi, w różny sposób walczących z kastowością, biedą, religijnymi i etnicznymi różnicami.