Obszar Warowny Śląsk – polska umocniona pozycja obronna przecinająca obszar Górnego Śląska, stanowiąca niegdyś potężne pasmo warowne, broniące podstawowego rejonu przemysłowego II RP przed agresją III Rzeszy. Część umocnień zbudowano także poza terenem historycznego Górnego Śląska, a dokładnie na obszarze sąsiedniego, również przemysłowego, Zagłębia Dąbrowskiego (np. w Przeczycach, Niezdarze, Bobrownikach czy Dobieszowicach).
Opis założenia Obszar Warowny Śląsk rozciąga się na odcinku około 60 kilometrów, od miejscowości Przeczyce na północy po miejscowość Wyry na południu. Była to linia umocnień stałych i polowych dodatkowo uzupełniona szeregiem obiektów towarzyszących lub zabezpieczających (w sumie ok. 180 budowli). Dziś stanowi wyjątkowy w skali kraju zabytek polskiej myśli fortyfikacyjnej z okresu międzywojennego.
W skład poszczególnych punktów oporu wchodziły najczęściej: schrony bojowe, ciężkie schrony bojowe, tradytory artyleryjskie, fortyfikacje polowe, koszary, magazyny, a także: schrony polowe, schrony pozorno–bojowe i pozorne. Te ostatnie to budowle sugerujące istnienie dużego i dobrze uzbrojonego schronu bojowego.