Długonosek amerykański (Rhynchonycteris naso) – neotropikalny gatunek małego ssaka z podrodziny upiorów (Emballonurinae) w obrębie rodziny upiorowatych (Emballonuridae). Od 2008 roku jest wpisany do Czerwonej księgi gatunków zagrożonych.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego nazwał w 1820 roku niemiecki przyrodnik Maximilian zu Wied-Neuwied, nadając mu nazwę Vespertilio naso. Holotyp pochodził z okolic Morro d’Arara, znad rzeki Mucuri, w stanie Bahia, w Brazylii. Jedyny przedstawiciel rodzaju długonosek (Rhynchonycteris), który nazwał w 1867 roku niemiecki zoolog Wilhelm Peters.
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za monotypowy.
Etymologia Rhynchonycteris: rhunkhos „pysk, ryj”; νυκτερις nukteris, νυκτεριδος nukteridos „nietoperz”. Proboscidea: gr. προβοσκις proboskis, προβοσκιδος proboskidos „pysk, trąba”. Rhynchoniscus: gr. ῥυγχος rhunkhos „pysk, ryj, dziób”; łac. przyrostek zdrabniający -iscus. naso: , nasonis „duży nos, nochal”, od nasus „nos”.