Józef Rymut (ur. 26 lutego 1894 w Zawadzie, zm. 7 września 1946 pod Jelenią Górą) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, dowódca 1 pułku artylerii najcięższej, wykładowca Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu.
Życiorys Był synem Michała Rymuta z Lubziny i Karoliny z domu Słota. Miał trzech braci. Najstarszy Stanisław zginął na froncie I wojny światowej w bitwie pod Kraśnikiem. Ukończył Szkołę Podstawową w Zawadzie, a następnie c. k. Gimnazjum im. Franciszka Józefa w Dębicy.
Szkolony na artylerzystę w Wiedniu i we Francji, gdzie odbył dłuższy staż.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej armii. Jego oddziałem macierzystym był pułk artylerii górskiej nr 10. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 sierpnia 1916 w korpusie oficerów rezerwy artylerii polowej i górskiej.
Następnie w Armii Polskiej we Francji. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Dowodził wówczas 7 baterią II dywizjonu 11 pułku artylerii polowej. Walczył m.in. pod Radzyminem w sierpniu 1920. W bitwie pod Ossowem 14 sierpnia 1920 roku w ciągu walki 7 bateria pod dowództwem porucznika Józefa Rymuta wystrzelała 380 pocisków.