prowadził badania naukowe w Paryżu, Rzymie i Niemczech. Po powrocie był w latach 1866–1876 bibliotekarzem prywatnych zbiorów Skórzewskich w Lubostroniu koło Łabiszyna. Od 1878 pełnił liczne funkcje w kapitule krakowskiej, był podkustoszem katedry wawelskiej, notariuszem i sekretarzem kapituły. Jako dyrektor Archiwum Kapituły Katedralnej w Krakowie (od 1878) zajmował się porządkowaniem skarbca i archiwum wawelskiego.
W 1878 został członkiem korespondentem Akademii Umiejętności w Krakowie (późniejszej PAU). Był członkiem Komisji Archeologicznej AU i przewodniczącym Sekcji Epigrafiki tej komisji (od 1875) oraz członkiem Komisji Językowej AU (od 1878). Należał do Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk (1872 członek honorowy), Towarzystwa Archeologiczno-Krajowego we Lwowie (członek honorowy), Towarzystwa Literackiego w Paryżu. Był znanym bibliofilem i kolekcjonerem, zgromadził bibliotekę liczącą około 10 tysięcy woluminów oraz cenny zbiór pamiątek kopernikowskich.