266px|thumb|Podział administracyjny Kościoła greckokatolickiego w Polsce w 1772 roku
Archieparchia połocka – archieparchia (archidiecezja) Kościoła unickiego, powstała w 1596 r. w wyniku formalnego przyjęcia unii brzeskiej przez prawosławną archieparchię połocką. W następstwie rozbiorów Rzeczypospolitej stała się jednostką administracyjną Kościoła greckounickiego w Imperium Rosyjskim. Zlikwidowana w wyniku synodu połockiego ukazem z 14 marca 1839. Obszar Archieparchia obejmowała województwa połockie, witebskie, mścisławskie oraz księstwo Kurlandii i Semigalii.
Główna świątynia Kościołami katedralnymi były Sobór św. Zofii w Połocku i Sobór Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny w Witebsku.
Arcybiskupi ordynariusze
Arcybiskupi mieli tytuły połocki, witebski, mścisławski, a także czasami orszański i mohylewski.
1595–1600/1601 Herman Zahorski 1601–1618 Gedeon Brolnicki 1618–1623 Jozafat Kuncewicz 1624–1655 Anastazy Antoni Sielawa 1655–1674 Gabriel Kolenda 1674–1693 Cyprian Żochowski 1697–1707 Marcjan Michał Białłozor 1710–1714 Sylwester Pieszkiewicz 1715–1762 Florian Hrebnicki 1762–1784 Jason Junosza Smogorzewski 1784–1809 Herakliusz Lisowski 1809–1826 Jan Krassowski 1826–1833 Jakub Martusiewicz 1833–1838 Jozafat Bułhak