Prezentowane podczas Festiwalu dawne dzieła muzyczne, pochodzące z krajów Europy Środkowej, Wschodniej i Bizancjum były zjawiskiem unikatowym, niespotykanym na świecie w tak szerokiej formie.
Miejscem MAEO była Filharmonia Pomorska w Bydgoszczy, zaś koncerty odbywały się także w innych miejscowościach na terenie regionu kujawsko-pomorskiego i w północnej Polsce.
Historia Inicjatywa powołania festiwalu powstała w latach 60. XX w. jako rezultat zainteresowania artystów-praktyków: dyrygentów, muzyków i wokalistów muzyką dawną. W środowiskach polskich muzykologów narodził się pomysł zorganizowania światowej imprezy, która miałaby na celu przedstawienie na forum światowym i skonfrontowanie osiągnięć badawczych dotyczących polskiej muzyki dawnej z wynikami badań innych naukowców z krajów Europy Środkowej i Wschodniej.
Pomysł ten znalazł realizatora w osobie dyrektora Filharmonii Pomorskiej Andrzeja Szwalbego, który podjął się trudu jej organizacji we współpracy z Instytutem Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego (prof. Zofia Lissa). Głównym celem imprezy było zapełnienie luki, jaką było dotychczas pomijanie wkładu kultury muzycznej krajów Europy Wschodniej, w tym Polski w historię muzyki powszechnej.